یه ضرب المثل فارسی هست که میگه (گهی پشت به زین .گهی زین به پشت ) امروز با یکی از همکاران به یه کلاسی رفته بودیم که از طرف بسیج خواهران برگزارمیشد.وقتی وارد شدیم/کلاس شروع شده بود. ما هم مثل بقیه مشغول گوش دادن به آموزشهایی که از طرف مربی و مدرس کلاس ایراد می شد بودیم که من متوجه نگاههای مربی مربوطه شدم و می دیدم که با نگاههای عمیق خودش مشغول جستجویی در ذهنش است و حتی بعضی لحظات یادش می رفت چی می خواست بگه. خلاصه کلاس تمام شد و من مشغول صحبت با همراهم بودم ( همون همکاری که باهام اومده بود نه گوشی موبایلم )خلاصه دیدم که خانم مربی به طرف من اومد و با اشتیاق هر چه تمامتر منو بغل کرد و گفت اینقدر دلم می خواست دوباره ببینمتون خانم ضیایی . منو میگی مات و مبهوت ایستاده بودم و گفتم ببخشید من شما را بجا نمیارم  . خودش را معرفی کرد :یکی از دانش آموزان سال ۷۲ من بود وقتی من تو روستا خدمت می کردم.وقتی منم اونو شناختم. دوباره از نو ذوق زده روبوسی کرد . بعد از به یاد آوری از دیگر بچه های کلاسشون سراغ گرفتم . از خودش پرسیدم .(الان دانشجو بود ). خلاصه صحنه ی جالبی بود و همین ضرب المثل برایم تداعی شد (گهی پشت به زین .گهی زین به پشت )یه مدت من به اون درس می گفتم .الان هم ایشون به من درس میده . دنیاست دیگه